امام جواد (ع) عزیزم

حرز اسم زیبات
همیشه همرامه
جونمو بدم پات
آره از خدامه

خوب و دیدنیه
لحظه رسیدن
تو حرم تمومه
دنیا زیر پامه

زائرای محترمت و عشقه
مهربونی و کرمت و عشقه
همه جاش بوی مشهد و میده
گوشه گوشه حرمت و عشقه

عالم میدونه باب المرادی
انا البخیل انت الجوادی
آقای مظلوم

شعله های آهت
میکشه زبونه
داری از غمای
مادرت نشونه

غربتت عجیبه
مثل مجتبایی
هم غریب کوچه
هم غریب خونه

واست بمیرم خیلی غریبی
مشغول ذکر امن یجیبی
آقای مظلوم

از زمونه آقا
دیگه دل بریدی
یک نفس هم حتی
دلخوشی ندیدی

چشم به راه بابا
بودی و بمیرم
روی خاک حجره
پاتو میکشیدی

داری کم کم میسوزی و آب میشی
گل زهرایی داری گلاب میشی
دم آخری روضه خون واسه
لب تشنه طفل رباب میشی

سخته به والله
بارون نباره
هیچ کس نباشه
تا آب بیاره
لای لای علی جان