مظهر امید

تقدیر این بود این بار با هم
از دفتر عشق آغاز کردیم
با بال بینش از تیره خاک
تا اوج افلاک پرواز کردیم

با عشق رهبر در گلشن دین
چون گل شکفتیم
هنگام پیکار فرمان او را
لبیک گفتیم

از جان گذشتیم تا دین بماند
رفتیم تا این آیین بماند
از ما بیاموز دلدادگی را
رسم شهیدان آزادگی را

دانشجوی شهید
شب را شکستست
این مظهر امید از جذبه زمین
دل را گسستست

ای جان عاشق همچون شهیدان
با عشق طی کن راه علی را
یاد سحر کن از خود گذر کن
بر دیده بگذار امر ولی را

ابی طالب دانش ای پیرو قرآن
از قید و بند ما و من خود را رها کن
بر اسوه های صدر اسلام اقتدا کن

فرزند این میهن
در راه آزادی
در راه استقلال