میهن من

ای عطش جاری من
ای تب دلداری من

شور غزل در سخنم
میهن من جان و تنم

آه دماوند توام
سایه الوند توام

دشت کویر از گل تب
غرق ستاره همه شب

ای همه  هستی ام از هستی تو
مستم از آوازه سرمستی تو

شاخه به شاخه گل نور سر زند از باغ دلم
تا بنشاند نفسش هرم تب و تاب دلم

آبی دریای تو با خاطره نور و نفس
ساحل رویای من و درد تو از شور و هوس

نام تو آرامش من عشق تو آرامش جان
ریزد از آیینه تو در تن من تاب و توان