دلتنگی

از شوق زیارت پر شور و هیجانم
آنقدر که بند آمده از شوق زبانم
ای صاحب این خانه، تو جانی و جهانی
ار دوری این خانه به لب آمده جانم

شد باز در رحمتت ای حضرت دریا
من رودم و باید به تو خودم را برسانم
همراه دل من چمدانی پر حرف است
جز بغض ولی هیچ نیامد به دهانم

دلتنگی و دلتنگی و دلتنگی محضم
باشد که غبار از دل تنگم بتکانم

تو سختیام برای حال و روزم
کسی نبوده نگرون تر از تو
تموم دنیا رو بگردم آقا
پیدا نمیشه مهربون تر از تو

بازم به سقاخونه تکیه میدم
پنجره فولادو نگاه می کنم
اسیر غصه ها منم که تو رو
تو صحن آزادی صدا می کنم

تو حرمت خدا رو حس می کنم
تو حرمت بهشت روبرومه
چیزی نمی خوام از خدا میدونه
امام رضا تموم آرزومه

من آمدم و گوشه صحن تو نشستم
والله که این گوشه بود کل جهانم
دیگر به خدا طاقت هجران توام نیست
بگذار همیشه در این خانه بمانم