خاک فیروزه ای

آبی آبی شدم
در جهان اصفهان
خاک آن فیروزه ای
پاک و آبی آسمان

می دود در چشم من
آن همه نقش و نگار
آبی گلدسته ها
ماندگار و باوقار

می پرد مرغ دلم
تا دل نقش جهان
مسجد و بازار و کاخ
شور و شوق بی امان

تا نگاهم پر شود
از گل و شعر و سرود
می شود رویای من
آبی زاینده رود

روی خواجو می دوم
زیر پایم موج آب
چهره زاینده رود
پاک و زیبا مثل خواب
باد می پیچد به ناز
در میان ناژوان
بوی سبزه عطر گل
می رود تا عمق جان

گوشه ای هم
چهلستون
خودنمایی می کند
کاخ و باغ و حوض آب
همنوایی می کند

می شوم یک قاصدک
میرم تا چارباغ
وای می چسبد چقدر
پولکی با چای داغ

صد مغازه رنگ رنگ
کاسبان پر امید
در میان این گذر
مردمان گرم خرید

من همه آبی شدم
پر شدم از آسمان
شهر رنگ و نقش و نور
در نگاهم اصفهان
من همه آبی شدم