یادواره زنان شهید

نبودی با ما ببینی
که چه روزگاری داشتیم
چه کشیدیم و چه دیدیم
ما بودیم که جون گذاشتیم

زیر رگبار مسلسل
ما گذشتیم از جوونی
آرزو مرد تو دلامون
تا که تو زنده بمونی

تو سفر بدرقه ما
گریه و اشک و دعا بود
زیر آوار شن و سنگ
ناله هامون بی صدا بود

جبهه بود و سنگر و خون
ما بودیم و عشق و ایمان
راهمون راه شهادت
راهمون بانوی قرآن

حسی داشتیم مثه پرواز
عشقمون عشق ولایت
زیر لب زمزمه کردیم
یا شهادت یا زیارت

مثه مردا توی جبهه
روی شن می دویدیم
پشت جبهه توی مسجد
به سعادت می رسیدیم

ما یه باوریم مثه تو
مثه تو عاشق فرزند
خون ما ریخت تا بشینه
رو لب تو گل لبخند

یکی هست که مثل خورشید
به تو روشنی می بخشه
اون حضورش یه ستارست
تو غروبی می درخشه