نسیم رضوان

صبح به صبح از صحن آزادی خورشید طلوع می‌کنه
زندگی یک روز دیگه ش رو با تو شروع می‌کنه

این نسیم می‌چرخه دور مرقدت آقا
آسمون هم سایبون رو گنبدت آقا
باد و بارون آب و جارو می‌کنه حَرَمو
یادمه که می‌گرفتم دست مادرمو

میاوردم توی صحنت این فرزندش که من باشم
می‌گفت این حوض رویاشه قبولیش نذر تو باشه

بهترین روزای عمر من روزای تو مشهده
بهترین تصویر عمر من سلام رو به گنبده

بهترین ساعات عمرمو پیشت رقم می‌زنم
وقتی تو صحن گوهرشاد دارم قدم می‌زنم

من کویرم خشک و تشنه تو آب حیات
بی پناهم جا می‌دی بِهِم تو صحن و سرات
توی صحنت دعا کردم بده جوابمو
دعا واسه فرج باشه دعای مادرمو

شروع سال نو از تو یه عمر رهبرم آقا
می‌گیره رزق یک سالو برای کشورم آقا