مادر

مادرم مادرم مادرم مادرم
آرامشی به وسعت صحراست مادرم‌
اصلا گمان کنم خودِ دریاست مادرم‌

مثل ستاره در شب یلدا که بی‌دریغ‌
تا صبح می‌درخشد و زیباست مادرم‌
یک سینه درد دارد و آهی نمی‌کشد
از بس که مثل کوه شکیباست مادرم‌

هر روز مهربان‌تر و هر روز تازه‌تر
مثل نگاه ساکت باباست مادرم‌
چشمش به غنچه‌های جوانش که می‌خورد
لبریز خنده‌های شکوفاست مادرم‌

شب‌های بی‌کسی چه کسی می‌نوازدم‌
هرجاست اشک‌های من‌ آنجاست مادرم‌
هر شب پس از نماز دعا می‌کند مرا
در فکر روزهای مباداست مادرم