پایان سلطه

مشتهای خشمگین مستضعفان جهان
صورت مترسکان ظلم را نشانه می رود
در میان وحدت جهان سیاه و سفید
انتظار رنگ یک طلوع جاودانه می رود

خاطرات ما
تکرار می شوند
خفتگان جهل
بیدار می شوند

مرگ بر کسی که دور یک جهان قفس کشید

سلطه را جهان
بنیاد می کند
غرب در سقوط
فریاد می زند

زیر پای ظالمان نمی توان نفس کشید

موجهای سهمگین خشم و غرور بشر
روی دوش خود دوباره خوشه خوشه نور می برند
آرزوی شب گرفتن امید مردم است و بس
آرزوی خویش را سیاهیان به گور می برند

سایه ای سیاه
بر کاخ سفید
راه و رسمتان
گردد ناپدید

مرگ بر کسی که دور یک جهان قفس کشید

مردم جهان
فریاد می زنند
با همه توان
فریاد می زنند

زیر پای ظالمان نمی توان نفس کشید