آتش کینه

اون ور دنیا یه دیوه
اهل فتنه و فریبه
دوس نداره آشتی باشه
دشمن آواز آب و بوی سیبه

با اینکه دلش سیاهه
اما کاخ اون سفیده
پرچم صلحه تو دستش
اما نقشه هاش پلیده

یادمه تو جنگ ایران
دوست دشمنای ما بود
همون وقتم مثل حالا
پر حقه و ریا بود

سوخته تو شانه کینش
با گناه بی گناه را
یادمه تو آسمون کشت
فوجی از کبوترارو

اینه اون دیوی که گفتم
خواب نمونین توی راهه
وقتی میخواد ما نباشیم
خواب و غفلت یه گناهه