انسان لطیفه خلقت

ای بشر ز پا گسل بند بندگی
کی بود ترا سزا این شرمندگی
تو خلیفه اللهی در روی زمین
لایق مقام خود سر کن زندگی

ز مهر و مه بگذری اگر به یاد آوری
رسالت عهد خود با خدا

اگر به حق رو کنی عیان به هر سو کنی
مظاهر عدل و نور صفا

ای بشر بر در صاحبان زور بندگی مکن
گر تو آزاده ای زیر بار ظلم زندگی مکن

تو مظهر عشق و حقیقتی
لطیفه ای از نقش خلقتی
به دیده دل قدر خود شناس
که گوهر پر ارج و قیمتی

ای بشر به خود نگر که از صفا سرشته ای
گر که ره به حق بری نکوتر از فرشته ای

بندگی بر کسی جز خدا مکن
گوهر جان خود بی بها مکن

اسیر پنجه ستم تا به کی
چو ماکیان به دام غم تا به کی

زین قفس پر گشا تا که سر کنی نغمه حیات
بشنو از رهبر انقلاب ما مژده نجات