جان علی

یک آسمان افتاد
با چادری خاکی
جرم و گناهت چیست
جز عشق و پاکی

از قصه آن در
بارانی ام مادر
جان علی برخیز
ای یاس پرپر

یادم دادی تا
دم آخر بمونم
مثل تو پای
عشق حیدر بمونم

تو دنیایی که
پر ظلم و فریبه
آیینه باشم
پای باور بمونم

تو راه تو تا
روز محشر بمونم

در عشق حیدر
پهلو گرفتی
اما چرا از
او رو گرفتی

بودی صفای
این خانه مادر
تنها نرو ای
آرام حیدر

جان علی بودی
پای علی ماندی
جای علی آن روز
تو خطبه خواندی

امشب که تابوتت
بر شانه مولاست
تشییع دریا
بر دستان دریاست

از تو گرفتن
بی نشونا نشونی
مادری و رو
سر ما سایه بونی

اسم تو رو هر
دلشکسته میخونه
تا میگه مادر
خودتو میروسونی

دنیا ندیده
مث تو مهربونی

در عشق حیدر
پهلو گرفتی
اما چرا از
او رو گرفتی

بودی صفای
این خانه مادر
تنها نرو ای
آرام حیدر