ستایش خدا

به نام نقش بند صفحه خاک
عذار افروز مه رویان افلاک
خداوندی که در ذاتش علل نیست
جهان داری که در ملکش خلل نیست
نه در ایوان قربش وهم را بار
نه با چون و چرایش عقل را کار

کسی با او نه و او با همه کس
نماند هیچ کس او ماند و بس
قدیمی کاولش را ابتدا نیست
کریمی کاخرش را انتها نیست
قمر را روشنایی نامه داده
عطارد را دوات و خامه داده