سردار دلها

وقتی مسیری آخرش عشقه
وقتی مسافر باورش عشقه
گاهی قدم‌هاش خسته هم میشن
اما همه بال و پرش عشقه

عشقه که دل‌هامون رو پر کرده
سنگا رو هم این عشق در کرده
این عشق خیلی ها رو یک لحظه
با یک نگاه ساده، حر کرده

با یک نگاه ساده بارون شد
یک چشم اشک و اون یکی خون شد
هرکی یه لحظه اون نگاهو دید
دست از خودش برداشت، مجنون شد

مجنون تمام عمر شیدا بود
تو آتش و خون فکر لیلا بود
تو خاک فکه، خاک چزابه
با تشنگی دنبال دریا بود

لب تشنه بود و غرق حسرت بود
دریای عشق و کوه غیرت بود
یک عمر در شام و عراق و قدس
در حسرت صبح شهادت بود

صبح شهادت، دل هوایی بود
اون لحظه‌ها، وقت رهایی بود
سردار دل ها اون شب جمعه
بی دست و بی سر، کربلایی بود

این عشق رو مدیون سرداره
هر کی دلش شوق حرم داره
هرگز نمی‌افته علم رو خاک
این خاک لبریز علمداره