مونس دل ها

ای تو مونس قلبم شده ای کل وجودم
مست تو مونده ام انگار تویی بود و نبودم
تو که هر لحظه پناهی برای من و این دل
آیه عشق و صداقت شد از سمت تو نازل

سامع و شافع و واسع که در دل تو نشستی
تو که در کل جهان واسِعُ المَغفِره هستی
تو برازنده ی عشقی نگارنده دنیا
تو که در وصف وجودت نَبُوَد واژه ای پیدا

یاد تو میبره از دل همه وقت رنگ سیاهی
وقت هر بار نمازم دیده ام از تو یه راهی
راه من راه شهادت راه حیدر تا قیامت
توی مرزای عبادت خونده ام درس شهادت

خدا رزق وجودش پر مهره
خوب و بد توی تقدیر ما خیره
میدونم اینو پایان شب سرد
واسم مژده بهارو میاره
واسم مژده بهارو میاره

کوه و دشت و چمن از تو میگن
قربون خلقت تو که میرن
هر جایی رو می بینم تویی تو
ای عزیزم

بذار بگم که مهر تو نشسته تو دلم
که یاد تو شده رفیق ذکر هر شبم
میدونم اینو هر کجا برم تو پیشمی
تو ربنای مادرم تو مرهم غمی
میدونم اینو هر کجا برم تو پیشمی
تو ربنای مادرم تو مرهم غمی

خدا رزق وجودش پر مهره
خوب و بد توی تقدیر ما خیره
میدونم اینو پایان شب سرد
واسم مژده بهارو میاره
واسم مژده بهارو میاره

توی هر سفره هستی
یاور هر فقیری
تو که اینقدر کریمی
دست ما رو میگیری

تو عزیزی برامون
تو که نزدیک به مایی
همه جا هستی و من تو رو دارم
تویی دار و ندارم
تو که هستی کنارم
منم با تو بهارم

تو که ستار عیوبی و گناهامو ندیدی
باغ غم از دل این فاصله هر بار تو چیدی
بت تنهاییو هر روز به عشق تو شکستم
روز موعود منم با پسر فاطمه هستم
روز موعود
منم با
پسر فاطمه هستم

خدا رزق وجودش پر مهره
خوب و بد توی تقدیر ما خیره
میدونم اینو پایان شب سرد
واسم مژده بهارو میاره

خدا رزق وجودش پر مهره
خوب و بد توی تقدیر ما خیره
میدونم اینو پایان شب سرد
واسم مژده بهارو میاره
واسم مژده بهارو میاره