مرثیه ای برای شهید رجایی و شهید باهنر

داغی به سینه‌ دارم من از سوگ یاران
می‌ سوزد استخوانم از شرار غمی پنهان
چون چراغی به عالم بفروزم
دل چو اسفند به مجمر می‌ سوزم

از کوی آشنایی رفته دو مهربان
باهنر و رجایی یاران هم زبان

نفرین بر آنکه ما را آتش به آشیان زد
حیف از رجایی
همگام رهبر
آری دریغا
از باهنر

آنکه شرر به عزیزان زد
شعل زده به سرای وطن
دشنه به پیکر قرآن زد
از پی نقش فنای وطن

قهرم به سینه باشد از افسون دشمن
می سوزد جسم و جانش در شراره قهر من

تا چراغی به عالم بفروزم
جسم و جان ستمگر می سوزم