لطف کبریا

تلاش و جنبش و پرتو امید
سرای جاودان می دهد نوید
به راه زندگی با صفا و مهر
به درگه خدا می توان رسید

اگر صفا بود
به دل وفا بود
همیشه بر سرت لطف کبریا بود

روا بود که حق بر ملا شود
اگر به راه حق جان فدا شود
که خون دل باغبان پیر
دهد شاخه ای ، غنچه ها شود

چو بر ملا شود

ز غم رها شود
جهان پاک ما وه چه با صفا شود