وقت گریه

باز وقت گریه و وقت عزا و ماتم است
در نگاه آسمان ابر تب آلود غم است
سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی
دیدگان یک جهان چشم انتظار مرهم است

باز خاک عشق بوی عطر و باران می دهد
باز خوبی روی این سر نیزه ها جان می دهد

حرف واویلا و شیون پر شده در کوچه ها
صحبت شمشیر و عشق و گریه های بی صدا

باز خاک عشق بوی عطر و باران می دهد
بازخوبی روی این سر نیزه ها جان می دهد

این همه سرگشتگی خواب مرا تعبیر کرد
بعد از این کرب و بلا معنای غم تغییر کرد
آه و گریه بی درنگ اینجا امانم را برید
باز ندای یا حسین تا بی کرانها می رسید

باز خاک عشق بوی عطر و باران می دهد
بازخوبی روی این سر نیزه ها جان می دهد
باز خاک عشق بوی عطر و باران می دهد
بازخوبی روی این سر نیزه ها جان می دهد