مام وطن

ای سرزمین! ای مام وطن
جان منو آرام وطن
مردان نامی جان میدهند
تا زنده ماند نام وطن

در اوج شاید در موج غم
همچون برادرها پشت هم
در راه آزادی هم مسیر
در راه آبادی هم قدم
هرگز نمی ماند نا تمام
راه شهیدان، راه امام
بر جان جانبازانت درود
بر خون سردارانت سلام

صد چشمه دیدی از روزگار
با بی قراری ها برقرار
چندین زمستان بر ما گذشت
تا بر تو باشد اینک بهار
ای سرزمین هر آرزو
نا تو را گفتم با وضو
ای میهنم با آیندگان
از عشق فرزندانت بگو

عشقت نگنجد در این کلام
عالی جنابی، عالی مقام
بر جان جان بازانت درود
بر خون سردارانت سلام

به لاله در خون خفته
شهید دست از جان شسته
قسم به فریاد آخر
به اشک لرزان مادر
که راه ما باشد آن
راه تو، ای شهید
همه به پیش
به یک صدا
جاویدان ایران عزیز ما