آیینه رضا

نور خدا با خلقت خورشید هشتم
می بارد از هفت آسمان بر قلب مردم

پر می گشاید سوی این منظومه نور
یک کهکشان دلداده از نزدیک از دور

هر چهارده دروازه شمس العماره
با طاق نصرت رفته تا
ماه و ستاره

از درگاه شاه چراغ و کاشف راز
صد کاروان گل می رسد با ساز و آواز

سیمرغ بر ملک رضا پر می گشاید
نقاره ها نقاره ها
نقاره تصنیف زیارت می سراید

اینجا ملائک میهمان خادمانند
انسان و آهو و کبوتر در امانند

مردم دلی روشن تر از آیینه دارند
گنجینه ای از عشق را در سینه دارند

از چشمه جاوید و جوشان ولایت
ملک خراسان می شود غرق عنایت

از هر در این آستان هر روز و ساعت
عطر شفا می آید و نور شفاعت

سر می زند سر می زند
سر می زند روشن تر از اعجاز باران
آیات ایمان از دل چشم انتظاران

اذن ورود زائر و آواز دربان
جانم رضا جانم رضا جانم رضا جان
جانم رضا جانم رضا جانم رضا جان
جانم رضا جانم رضا جانم رضا جان