بامدادان

بامدادان که تفاوت نکند لیل و نهار
خوش بود دامن صحرا و تماشای بهار

بلبلان وقت گل آمد که بنالند از شوق
نه کم از بلبل مستی تو بنال ای هشیار

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

تا کی آخر چو بنفشه سر غفلت در پیش
حیف باشد که تو در خوابی و نرگس بیدار
وقت آن است که داماد گل از حجله غیب
به در آید که درختان همه کردند نثار
به در آید که درختان همه کردند نثار

آدمیزاده اگر در طرب آید نه عجب
سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار
سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار

آدمیزاده اگر در طرب آید نه عجب
سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار
سرو در باغ به رقص آمده و بید و چنار

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار

آفرینش همه تنبیه خداوند دل است
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار
دل ندارد که ندارد به خداوند اقرار