بک یا الله

همه حرفم
شد خلاصه در تپش یک آه
اشک چشمانم
شده با سوز دل من همراه

غیر درگاهت
به کجا باید ببرد دل را
لطف بی مرزت
به شب تار دل من چون ماه

بک یا الله

بنواز ای عشق
دل مهمان را
نگهت گیراست

آمدم یا رب
سوی آغوشت
که شب احیاست

سایه قرآن
به سرم دارم
نام تو بر لب

با تو بیدارم
با تو مانوسم
تا سحر امشب

بک یا الله

بگیر
دست من فتاده از پا را
بمان
کن نظری غریب تنها را
دهم
به مژده وصال تو تمام دنیا را

دیده ای غفلت
کرده ای یک عمر
آبروداری

رمضان با تو
موعد عشق است
فصل بیداری

جوشنی دارم
به تن از نامت
ای کبیر ای نور

بی تو سرگردان
با تو هستم از
جهل و غفلت دور

بک یا الله