کبوتر غریب

سرود «کبوتر غریب»

کبوتر غریبم و سر میزارم
 رو شونه طلاییه گنبد آقا
شکسته با نگاه‌ شما این قفس
 ببین شدم هواییه مشهد آقا
تو آسمون‌ زیر پای سقا خونت
 می‌ افتم‌ و تو حرم تو جا می‌شم
با اسمتون گره ها رو وا میکنم
یه قطره ام که با شما دریا میشم
هر کسی به تو دل داد
گم نمیشه تو راهت
بال و پرشو بسته به ضریح نگاهت
اون که زمین خورده
اسم تو رو میاره
میگه همیشه هر جا 
آقا هوامو داره
آسمون پر زدن ایمانه مشهد الرضا
پایتخت معنوی ایرانه مشهد الرضا
زمزمه بارونی اسم حرم
شد اولین خاطره باب الجواد
جاری میشه توی نگاه خیس من
یعنی دوست دارم آقا خیلی زیاد
تو بوسه بر چوب در باغ بهشت
چشمه های کرمتو حس میکنم
تو سینه من آیینه تو یا رضا
هر جا برم حرمتو حس میکنم
پنجره های خسته
وا میشه به خراسون
تو اگه بخوای آقا
سختیا میشه آسون
پابوس تو هر کی
اومده میپذیری
فرمودی سه جا میای و دستاشو میگیری
آسمون پر زدن ایمانه مشهد الرضا
پایتخت معنوی ایرانه مشهد الرضا
اون دلی که تو حرم تو حر میشه
عاقیبتش اینه که رو سپید میره
تو دست پنجره فولادت یه روزی
پر میزنه پیش خدا شهید میره
دنیا بی تو اسیر توی فتنه ها
کشور من زیر سایت امون داره
این انقلاب میرسه به مستضعفا
تا رهبرم پا رکاب جوون داره
با دعای اماما و با دعای شهیدا
پرچمو میده فردا به دستای آقا
تو دنیای ظلمت راه شما نوره
هر اشاره مشتی به سمت ظهوره
آسمون پر زدن ایمانه مشهد الرضا
پایتخت معنوی ایرانه مشهد الرضا