اربابم حسین

همه چی از یه شب روضه شروع شد
که چشام با علم تو رو به رو شد
دیگه اختیار چشمامو نداشتم
و همین گریه برا من آبرو شد

حالا این گریه ثمر داده
به دلم مهر تو افتاده
پدرم غلام این خونه ست
به من هم میگن غلام زاده

اربابم حسین

مادرم تو رو برا من آرزو کرد
پیرن مشکی روضه مو اتو کرد
گفت براش نوحه بخونم از غریبی
خوندم و دوباره گریه رو شروع کرد

یه عمری هستی هوادارم
به فدای تو کس و کارم
بابی انت و امی یا
ایها الارباب دوست دارم

اربابم حسین

بدنت رمق نداره بین گودال
داره نیزه ها میباره بین گودال
با قد خمیده و دل شکسته
مادری قدم میذاره بین گودال

میسوزی در تب حسین جانم
بمیره زینب حسین جانم
مادرت مویه کنان داره
میگه زیر لب حسین جانم

اربابم حسین