عشق خوش احمدی

جان سحر جسم سمن بوی توست
شاه غلام سر گیسوی توست
ماه که خم کرده سر خویشتن
بوسه‌ زن گوشه‌ آبروی توست

هی هی از این عشق خوش احمدی

ذکر لبم ناله هوهوی توست
ای سمن باغ خداوندگار
سرو غلام قد ناژوی توست

صبح ازل پرتو پیشانی‌ات
شام ابد طره دلجوی توست
ذکر لبم ناله هوهوی توست

هی هی از این عشق خوش احمدی

آنچه ز گل نیک ‌تر آمد به باغ
باغ گل خلق تو و خوی توست
زمزمه زندگی کاینات
همهمه‌ شور و هیاهوی توست

هی هی از این عشق خوش احمدی

ذکر لبم ناله هوهوی توست
کاش که فریاد دلم می‌شنید
حلقه آن در که سر کوی توست

شاخه طوبی ندهد در بهشت
آنچه در آن چنبر بازوی توست
همهمه‌ شور و هیاهوی توست

هی هی از این عشق خوش احمدی

پناه ما گنهکاران همین است
که نامت رحمه للعالمین است
شفاعت کن دری بگشای بر ما
گر این در بسته گردد وای بر