غریب رضا

 آقایی که گنبد و گلدسته هات
خونه کفترای بی پناهه
رو به حرم تو این شلوغی بازم
یه زائر منتظر نگاهه

منتظرم ضامن آهو یه بار
ناجی این قلب شکسته‌ بشه
دست نوازش بکشه رو زخمام
مرهم بال و پر خستم بشه
غم من کم بشه
غم من کم بشه

آقا اگه شما اجازه می‌دی
واسه همیشه جلد بومت بشم
دلم می‌خواد تا وقتی عمری باشه
خادم بی نام و نشونت بشم

می‌ خوام بشینم رو به ایوون طلات
یه گوشه بغض دلمو واکنم
شاید بشه که بعد عمری دوری
یه بار دیگه خودم رو پیدا کنم
یه بار دیگه خودم رو پیدا کنم
یه بار دیگه خودم رو پیدا کنم

(متن شعر مازندرانی)