چادر خاکی

چشم خود را چشمه‌ زمزم مکن
ای ستون آسمان قد خم مکن
از تن تو سایه‌ای مانده فقط
سایه‌ ات را از سر ما کم مکن

برای چه آماده کردی کفن را
تو که شاهدی حال و روز حسن را
علی زانوی غم بغل کرده دیگر
فراموش کن آن حیدر صف‌شکن را
فراموش کن آن حیدر صف‌شکن را

پرم از دلواپسی
که حتی در بی‌کسی
یارم بودی
زهرا زهرا

چنان با تو شد بدی
که حرف از رفتن زدی
به این زودی
زهرا زهرا

چنان با تو شد بدی
که حرف از رفتن زدی
به این زودی
زهرا زهرا

يهالرايحه امن ايدي ما گلتي لاوين
نويتي ابكسر ضلعچ و سطرة العين
الحسن چنه طير و گعد جنحه مكسور
عله افراگچ و ما غفت عين الِحسين
عله افراگچ و ما غفت عين الِحسين

كسر گلبي هالهظم
بعد إلهُم ماكو أُم
عگب اعيونچ جمعخوانی
زهرا زهرا

يجي الليل و ينسمع
بچيهم لجل الضلع
و ايذكرونچ جمعخوانی
زهرا زهرا

يجي الليل و ينسمع
بچيهم لجل الضلع
و ايذكرونچ جمعخوانی
زهرا زهرا

زدند و نگفتند که او بی‌گناه است
زدند و نگفتند ولی پا به ماه است
چنان پهلویت قلب حیدر شکسته
چنان پلک تو روزگارم سیاه است
چنان پلک تو روزگارم سیاه است

چه ها آمد بر سرت
که خونین شد چادرت
در کوچه‌ ها
زهرا زهرا

دوان پشتم آمدی
شنیدم ناله زدی
یا ابتاه
زهرا زهرا