آب

یک روز شد گهواره ی موسی
یک روز یونس را نگهبان شد
روز دگر شد مدفن فرعون
دریا شد و موجی پریشان شد

آب حیات خضر شد یک روز
با نوح اما سرگرانی کرد
جوشید زیر پای اسماعیل
با قلب هاجر مهربانی کرد

مهریه ی زهرا شد و یک عمر
همراز مولا بود در یک چاه
در کربلا اما عطش می کاشت
در کام فرزندان ثارالله

و من الماء کل شئِ حی
آسمان روضه خوان هیئت ماست
در غم کربلا اگر باشد
اشک آب حیات نهضت ماست

وقتی عطش بالا گرفت آن روز
آب از بها و اعتبار افتاد
از مشک سقا شانه خالی کرد
آب از عیار دست از سوار افتاد

گاهی فراوان است و گاهی کم
گاهی پر از شادی ست گاهی غم
مانند اصغر هیچ کس اما
تشنه نمی ماند در این عالم

بعد از گذشت قرن ها حالا
روی زمین باران که می بارد
انگار دنیا روضه خوان است و
از کربلا داغی به دل دارد

و من الماء کل شئِ حی
آسمان روضه خوان هیئت ماست
در غم کربلا اگر باشد
اشک آب حیات نهضت ماست

عطش
در حرم
غوغا می کرد
زمین
بزم غم
برپا می کرد
رباب
شکوه از
دنیا می کرد:

از فرات
جرعه ای نصیب اصغرم نشد
در غمش
آه و اشک و ناله یاورم نشد
رفتنش
باورم نشد