آفتاب بهمن

برخیز که نوبهارآمد
سرمست که بوی یار آمد
از دامن لاله زار بهمن
گل جوش زد و به بار آمد

بشنو ز من این ترانه بشنو
این نغمه عاشقانه بشنو
فریاد جهان طراز تکبیر
از حنجره زمانه بشنو

از دامن دشت های والفجر
بگذشت شب و غبار برخاست
اهریمن نابکار بنشست
از پای چو تک سوار برخاست

گنجینه کارگاه هستی
در مقدم او گهر پراکند
لعل از لب گل فشان فرو ریخت
تا غنچه به باغ زد شکر خند

از خواب قرون زمانه برخاست
با نغمه انقلاب بهمن
از چهره رهبر خردمند
تابید چو آفتاب بهمن