بهمن گل آرزو

دیده بگشا نوبهاران بین
فیض باد و لطف باران بین
از زلال زندگی سرشار
جو کناران چشمه‌ساران بین
از شبستان شوق بوستان
شور مرغان شوق یاران بین

ای بهار آشنا شکوه از دی مکن
طی شد ایام غم ناله چون نی مکن
بانگ شوم زغن نشنوی در چمن
روز ما تیره از قصه وی مکن

از زمستان مگو نوبهار آمده
سبزه را طفل گل در کنار آمده
بذر افشانده باغبان در وطن
در سحرگاه بهمن به بار آمده

باغبانا بقای تو بادا
برلب ما ثنای تو بادا
ای دل و دیده روشن ز رویت
در دل و دیده جای تو بادا
تا زند نغمه مرغ نوا خوان
همدم ما نوای تو بادا

ای دمیده ز خون نوبهاران ما
خوش زدی خیمه بر دشت و دامان ما
بشکفان لاله بر لاله زاران مگر
بشکفد عالم از یاد یاران ما

فرودینا به بهمن نکو آمدی
گل فشاندی به صد رنگ و بو آمدی
آرزو بودمان دیدن روی گل
خوش به کام گل آرزو آمدی