بوی سیب

زمین و زمان گذشته یک دست عشق
سپید است و سبز است و سرخ است عشق

من از نسل عشقم که ایرانیم
چنین سرخوش از آنچه میدانیم

اگر شیر شرزه است رام من است
به شمشیر حق در نیام من است

دلم کوچه هایی به سوی خداست
قدمگاه خاک امام رضاست

دلی دارم از جنس آیینه ها
که جایی ندارد در آن کینه ها

به امر سلیمان بگو باد را
پریشان کند دین فریاد را

اگر در رگم خون آرش نبود
چنین دشمن از من مشوش نبود
من از نکهت لاله مستم هنوز
پر از بوی سیب است دستم هنوز