منظومه پارسی

کشورم آئینه لطف خدا
مشرق پر نور ایمان و دعا

پرچم ایران گلستان امید
سرخ گون و سبز فام و رو سپید

عشق آمد شوقها در جان شکفت
سی بهار از گلشن ایمان شکفت

بی امان یاد از دلیران می کنم
جان فدای نام ایران می کنم

هفت شهر عشق و یاران امین
قلب ایران سرافراز است این

حجت هشـم قدم اینجا نهاد
با وضو باید به خاکش پا نهاد

غنچه های زعفرانی را ببین
از خراسان جنوبی گل بچین

ای دو تار خوش نوا فریادکن
از خراسان شمالی یاد کن

تا گلستان می رود رویای من
با سمند بادپای ترکمن

هفت جنگل دارد و هفت آسمان
خطه دریادلان مازندران

می گذارد موج سر بر پای دشت
شهر شالی های باران خورده رشت

خاک دهلاویه و بستان درود
نخل های سرخ خوزستان درود

شهر خرمشهر چون در خون نشست
زخم بر پیشانی کارون نشست

باز هم برخیز آبادان من
مهر تو آمیخته با جان من

اینک از بوشهر و دلواری بگو
از دل هر ذره خورشید بجو

موج اقیانوس ها دامنکشان
از خلیج فارس می گیرد نشان

پاسبان آبهای نیلگون
هرم هرمزگان تب عشق و جنون

کیش ما چشم جهان را مات کرد
پاکی سرچشمه را اثبات کرد

سرزمین در و مرجان است این
شهر اشراق است و زنجان است این

زادگاه پهلوانان مغان
نغمه خوانان و مؤذن زادگان

اردبیل و چشمه هایی از عسل
آب گرمش در جهان ضرب المثل

مانده از این تاک صدها یادگار
نام قزوین با رجائی ماندگار

جان ایران است آذربایجان
عاشقانش شهریاران جهان

آنکه مهرش در دل و جانم نشست
جانم آذربایجان غربی است
جانم آذربایجان شرقی است

ای نگهبانان آزادی سلام
مرزبانان مهابادی سلام

آسمان دست و دلم را می کشید
سوی کردستان و مردان رشید

ما همه هم قبله و یاران هم
همچنان کوهی که پشتیبان هم

بیستون و طاق بستان را ببین
قدمت فرهنگ ایران را ببین

جام جم در چشمه نیلوفر است
شهر کرمانشاه عاشق پرور است

خانه خورشید و خاک پر بلا
شهر ایلام ای مسیر کربلا

سرزمین رستم دستان درود
شیر مردان بلوچستان درود

ای فلک ها تشنه افلاک تو
خرم و آباد باشد خاک تو

کوچ کن سمت بهار سرنوشت
چار فصل بختیاری ها بهشت

با عشایر از دنا باز آمدیم
از بویر احمد به شیراز آمدیم

روشنای چشم ما شاهچراغ
حافظ و سعدی است در این کوچه بـا

شهر کرمان و بهاری دلنواز
ارگ بم با نخلهای سرفراز

باغ یزدان و نو بهار ترمه ها
بادگیر کوچه هایش آشنا

پسته خندان سمنان چیدنیست
شاهرود و قله هایش دیدنیست

شهر گلها شهر پلهای جهان
شهر گنبد های آبی اصفهان

چار باغت را خدا زیبا سرود
ما و شبهای خوش زاینده رود

ملک نور است و درآن ظلمت گم است
آستان دین و دانایی قم است

مردمان مـرکزی دانشورند
در خمین خویش گل می پرورند

هگمتانه مهد دانش ملک دین
شوکت دیرینه ایران زمین

جمله ‌سی استان که با یکدیگریم
بهره از سی جزء قرآن می بریم

تا من و تو با ولایت همدلیم
صاحب این خانه و این منزلم میهنم

میهنم ای هدهد هادی شده
فصل فصل استقلال و آزادی شده

خاک پایت طوطیای ماه باد
پرچمت در سایه الله باد