جمعخوانی سوره های توحید و فلق و ناس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
(به نام خداوند بخشنده مهربان)
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
(بگو او خدای یکتاست)
اللَّهُ الصَّمَدُ
(خدای بی نیاز)
لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ
(نزاده و زاییده نشده است)
وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ
(و هیچ کس همانند و همتا و شبیه او نمی باشد)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
(به نام خداوند بخشنده مهربان)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
(بگو به پروردگار سپیده دم پناه می برم)
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ
(از زیان مخلوقاتی که ضرر می رسانند)
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ
(و از زیان شب هنگامی که با تاریکی اش درآید)
وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ
(و از زیان زنان دمنده در گره ها)
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ
(و از زیان حسود زمانی که حسد می ورزد)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
(به نام خداوند بخشنده مهربان)
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
(بگو پناه می برم به پروردگار مردم)
مَلِكِ النَّاسِ
(پادشاه مردم)
إِلَٰهِ النَّاسِ
(معبود مردم)
مِنْ شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ
(از زیان وسوسه گر کمین گرفته و پنهان)
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
(آنکه همواره در سینه های مردم وسوسه می کند)
مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ
(از جنیان و آدمیان)