خورشید هدایت

یا وَلِیَّ العَصرِ یا خَیرَ الوَری

قُطبَ أَفلاکِ المَعالی وَالکمال

یا إِمامَ العَصرِ  یا شَمسَ الهُدی

یا إِمامَ الخَلقِ یا بَحرَ النَّدی

عجَّلَن عجَّل فَقَد طالَ المَدی

وَاضمَحَلَّ الدّینُ وَاسطَولَ الضِّلال

یا وَلیَّ الأَمرِ یا کهفَ الرَّجا

مَسَّنَا الضُّرُّ وَ أَنتَ المُرتَجی

فَهذَا الخَلفُ الحُجَّةُ  قَد أَیَّدَهُ الله

هداهُ مَنهَجَ الحَقِّ وَ ءاتاهُ سجایاه

وَ أَعلی فی ذُرَی العُلیا وَ بِاالتَّأییدِ یَرقاه

وَ ءاتاهُ حُلی فضلٍ عَظیمٍ فَتَحلاه

وَ قَد قالَ رَسولُ اللهِ قَولاً قَد رَوَیناه

وَ ذوالعِلمِ بِما قالَ إِذا أَدرَکَ مَعناه

یَرَی الأَخبارَ فِی المَهدیِّ جائَت بِمُسَمّاه

وَ قَد أَبداهُ بِا النِّسبَةِ وَ الوَصفِ وَ سَمّاه

وَ یَکفی قَولُهُ مِنّی لِإِشراقِ مَحیاه

وَ مَن بِضعَةِ الزَّهراءِ مَجراهُ وَ وَسّاه

وَ لَن یَبلُغَ ما اوتیهِ أَمثالٌ وَ أَشباه

فَإِن قالوا هُوَ المَهدیُّ ما ماتوا بِما فاه

گرچه اندیشه ی وصل تو خیالیست محال

چه کنم گر نکنم خوش دل خود را به خیال

عجب این نیست که هستی همه جا با همه کس

عجب این است که دل را نبود با تو وصال

روی بنمای که دل  پیش تو مأمن باشد

چند باشیم چو موی تو پریشان احوال

رنگ اشک من و در روی تو ای آینه روی

عکس رخسار تو در قلب من ای ماه جمال

مهدی وهادی و آن حجّت قائم که بود

ذات او  معنی  اوصاف خدای متعال؟

ز انتظارت  به لب آمد نفس منتظران

بکن ای مهدی هادی به ظهور استعجال

وَ قَد قالَ رَسولُ اللهِ قَولاً قَد رَوَیناه

وَ ذوالعِلمِ بِما قالَ إِذا أَدرَکَ مَعناه

یَرَی الأَخبارَ فِی المَهدیِّ جائَت بِمُسَمّاه

وَ قَد أَبداهُ بِا النِّسبَةِ وَ الوَصفِ وَ سَمّاه