ده بند اشعار محتشم (1)

باز اين چه شورش است
 كه در خلق عالم است
باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

گويا طلوع مي کند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

باز اين چه شورش است
 که در خلق عالم است
باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

باز اين چه رستخيز عظيم است کز زمين
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است

اين صبح تيره باز دميد از کجا که از او
کار جهان و خلق جهان جمله درهم است

گويا طلوع می کند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است

گرخوانمش قيامت دنيا بعيد نيست
اين رستخيز عام که نامش محرم است

در بارگاه قدس که جاي ملال نيست
سرهای قدسيان همه بر زانوی غم است

جن و ملک بر آدميان نوحه می کنند
گويا عزای اشرف اولاد آدم است

خورشيد آسمان و زمين نور مشرقين
پرورده کنار رسول خدا حسين