سحرگاهان روشن

شب ما سر آمد
آن شب سیاه
سحرگاه روشن
آمده ز راه

گسسته شد دگر بند
شکسته شد قفس
شکسته شد قفس
کشد آزاده اکنون
به آزادی نفس
به آزادی نفس

تو ای مرد تو ای زن
رهیدی
ز گرداب و امواج طوفان
حضیض ات نبود جای ماندن
رسیدی به اوج زمان
رسیدی به اوج زمان

درود ای جوان که به یک دم
رهانیدی از بند حرمان
تن و جان اندیشه ات را
توانا بمان در جهان
توانا بمان در جهان

شب ما سر آمد
آن شب سیاه
سحرگاه روشن
آمده ز راه

گسسته شد دگر بند
شکسته شد قفس
شکسته شد قفس
کشد آزاده اکنون
به آزادی نفس
به آزادی نفس