رهپویان افلاک

ای بلبل خوش آوا
بر فراز گلبن شو نغمه زن
ای عاشق شیدایی
در فضای گلشن شوری فکن

ز طرب شو نغمه سرا
هنگامه برپا کن
به چمن از جلوه گل
مستانه غوغا کن

این قصه دلدادگان
آنان که بی خودند
از جمال جانانه

آن عاشقان کاندر جهان
باشند حقیقتی در لباس افسانه

دل آنان به صدق و صفا
بود تابان ز مهر خدا

از حرص و هوا پاکند
ره پویان افلاکند

جزاشان با خدا
بر آنان درود ما

ای قبله حق جویان
مامن آزادی روی شما
ای مشعل ره پویان
مطلع نور حق کوی شما

به خدا ای زنده دلان
سرچشمه نورید
به طلب در عشق خدا
سر تا به پا شورید