سه قطره باران

سیاهی بود و تاریکی بی پرده
احاطه میکرد عزت
صدای پای نزدیک و نزدیک
شغالان بد سیرت

ظلمت همه جا پیچید و
حیرت توی هوا بود
ذلت هدف روشن تاریکی بود
ساکت همه ی دنیا
آتش ولی به پا بود
آتش که میسوزونه بود و نبود

تا اینکه چکید
سه قطره ی بارون از
خون سه عاشق
رها شدیم از قفس
حالا هنوزم
منوّره آسمون
با اون سه نور و
نورای بی نشون

سیاهی پریشان
به پایان زمستان
بنا شد بهاران
به ایمان به پیمان
سراسر قرار و
سراسر به سامان
و غرّان، چو شیران
غیورانِ ایران

وحدت همه جا پیچید و
غیرت توی هوامون
عزت هدف روشن عاشقیمون
فهمید همه ی دنیا
آوازه دفامون دفاعمون
زین پس همیشه تاریکی میدونمون

داره میرسه
دوباره به گوشمون
زوزه شوم
شغالای این زمون
اما دیگه نیست
سیاهی بی امون
آماده هستیم
و آبی آسمون