ماه و مادر

یا ابالفضل

خیره میشن همه میره میدون ابالفضل
تحت فرمانشه باد و بارون ابالفضل
شهر عِلمه پیمبر در شهر علیه
شهر عشقه حسین و در اون ابالفضل

علمدار کرب و بلا ای مه علقمه
به دستان افتاده تو امید همه
ادب کردنو یاد گرفتی از ام البنین
که شد آخرش مادرت فاطمه

ای ماه شب قبیله ای با وفا
آرام دل عقیله ای مه لقا
با خیل ملک میخونم شب تا سحر
مولا ساقی العطاشا صاحِب لوا

یا ابالفضل 

او پس از فاطمه مادر مؤمنینه
دیگه مثلش رو عالم محاله ببینه
هر چی داره حسین از عنایات زهراس
هر چی داره ابالفضل از ام البنینه

تویی اون که آرامش قلب شیر خداس
تویی مادر اونکه ماه شب کربلاس
تویی اون ملیکه که از روی حجب و حیا
دلش محرم سر آل عباس

حق داری به گردن ما ام القمر
مادر بودی مثل زهرا ام القمر
مثل کربلاییا میگم هر نفس
مولاتی دَخیلُکِ یا اُمُّ القَمَر