شهاب روشن

ای شیطان فته گر
ای مکار بد گوهر
شد افسونت حالیا
در کار ما بی‌اثر

ما به لطف حق ز دام
مکر تو رها شدیم
چون گل چمن شکفته
از دم صبا شدیم

همچو عاشقان
به ورطه بلا خطر کنیم
با نثار جان
ز معبر خطر گذر کنیم

ما شهاب روشنیم
خصم دیو رهزنیم

ای عفریت خیره سر
از خشم ما کن حذر
چون خاکستر می شویم
زین کانون پر شرر

ترک افسون کن
هرگز سوی ما نیا
مستیز با طوفان
زیرا می شوی فنا