شهید صبر

مگر امام مجتبى کریم وبا وفا نبود 
که در مدینه هیچکس به درگهش گدا نبود 
نکرده کس حمایتش غریب شد ولایتش 
یکى مطیع وبا وفا ز یار و آشنا نبود 
 
همیشه باب خانه‏ اش چو سفره ‏اش گشوده بود 
کریم‏تر از او کسى به وادى سخا نبود 
خدا بود گواه من میان کوچه‏ هاى ظلم 
انیس فاطمه کسى به غیر مجتبى نبود 
معز مومنین چرا به ناسزا خطاب شد 
مگر حسن پس از على امام و مقتدا نبود 
قسم به سبزى تنش قسم به سرخى لبش 
اگر نبود صبر او حسین و کربلا نبود 
حسین عاشق حسن کشید تیرو از کفن 
کسى شکسته دل ‏تر از امیر نینوا نبود 
 
یا مولانا 
(ای آقای ما) 
یا ایها المجتبی 
(ای امام حسن مجتبی) 
 
سیدی یا ابن النبی الموتمن 
(ای سرور من ای فرزند پیامبر امین) 
یا امام الجود طرا یا حسن 
(ای حضرت حسن ای امام بخشش و کرامت) 
قدقلی قدرم ابناء الخنا 
(فرومایگان منزلت تو را دشمن داشتند) 
فاستبا حوک بحقد مختزن 
(و با کینه ای دیرینه به حریم تو جسارت کردند) 
 
لاولن ننسی الامام المجتبی 
(هرگز امام برگزیده را فراموش نخواهیم کرد) 
سیدا واجه اشکال العدی 
(آقایی که با انواع دشمنی ها روبرو شد) 
غدر من ناهض اصلحاب الکسا 
(با خیابنت آنان که با اهل کساء دشمنی کردند) 
و جهولا زادمن کرب الحزن 
(و با نادانی که بر اندوه ها افزودند)