عطش دارم

همه دورم و پشت من خالیه 
منو غم همیشه بغل میکنه 
میدونم یه روزی خدای بزرگ 
همه مشکلاتم رو حل میکنه 
 
درسته که سخت میگذره بگذره 
تموم میشه آخر یه روزی غما 
با این کوله بار پر از غصه من 
میخونم خدارو تو هر ربنا 
 
هوادارمه اون که تو کربلا 
با حرفاش یه دربندو حر میکنه 
کسی هم نباشه مهم نیست حسین 
برام ؟؟؟ دنیارو پر میکنه 
 
محرم شد و ساکن کوچه هام 
پر از وصله پینه اس پیرهن سیام 
عطش دارم از کودکی تا الان 
بازم توی خواب راه میره کربلام 
 
همه دست رد میزدن رو دلم 
آقامون قبولم کنه کافیه 
همیشه حواسش به من بود و هست 
تو روزایی که آسمون ابریه 
 
با ذکرت تو هر ثانیه هر زمان 
تو رو سختیا وایسادن سخت نیست 
تو تنها امید منی یا حسین 
کسی که ازت دوره خوشبخت نیست 
 
چی میشد در این حصر و تنهایی یه بار 
بگیرم با دستای پر تاولم 
یه بار بشکنم بغض و این دردمو 
تو خلوت تو آغوشت آروم بگم 
 
بگم از یه دنیای بی سرپناه 
نگاهای پر معنی آدما 
بگم از چراغی که زود سبز شد 
بگم از غمو غصه ها تنها 
 
محرم شد و ساکن کوچه هام 
پر از وصله پینه اس پیرهن سیام 
عطش دارم از کودکی تا الان 
بازم توی خواب راه میره کربلام 
 
همه دست رد میزدن رو دلم 
آقامون قبولم کنه کافیه 
همیشه حواسش به من بود و هست 
تو روزایی که آسمون ابریه