غدیر

آن روز محمد از نگاهش
بر چهره دشت نور پاشید

از پشت تمام تیرگی ها
خورشید به روی دشت خندید

از دعوت آسمانی او
آرام علی زجای برخواست

او گفت پس از غروب خورشید
این رود زلال حکم فرماست

یک دفعه تمام دشت پر شد
از عطر صمیمی خداوند

برشاخه صبح تاب خوردند
گل های ظریف و سرخ لبخند

آهسته به روي دشت بارید
لبخند فرشتگان زیبا

هم دشت غدیر شد پر از شوق
هم کوچه قلب آسمان ها

امروز که باز روز عید است
هر چند علی میان ما نیست

این رود زلال و صاف و شفاف
در سینه آفتاب جاری است