فرشته سفید پوش

تو خونه بیقرارشن عزیزترین عزیزا
در میکنه خستگیشو با خنده مریضا
چشمای خیس اشکای شوق گریه درد و ماتم
دیدنیه گفتنی نیست همیشه بعضی چیزا

خنده رو ماه صورتش همیشه میکنه گل
شبای تارو میزنه به صبح آرزو پل
با اینکه توی راه اون پر از درای بستس
همیشه تکیه میکنه به شونه توکل

وقتی که میخنده لباش دریچه امیده
فرشته ای که رو تنش یه روپوش سپیده
برای جون مردمش فقط گذشته از جون
کسی که با خدا معامله کنه شهیده

محبت و صداقته همیشه رسم و راهش
داروی قلب تب زدس حرارت نگاهش
تو اوج غم توسلش به حضرت زینبه
دعای خیر مردمه همیشه جون پناهش

تو این روزای بستری تو این شبای کابوس
که تنگ شده راه نفس به خاطر یه ویروس
مثل یه شمع روشنه واسه شبای تاریک
واسه دلای غم زدس نور امید فانوس

وقتی که میخنده لباش دریچه امیده
فرشته ای که رو تنش یه روپوش سپیده
برای جون مردمش فقط گذشته از جون
کسی که با خدا معامله کنه شهیده