قصه عاشقی

به‌سمت مدرسه می‌ رفتی و ما
امید حس می‌ کردیم تو نگاهت
همیشه می‌ شد از دستای خالی
دعای خیرمون پشت و پناهت

کمک می‌ کردی هر افتاده‌ ای رو
ولایی بودی و از جنس خدمت
بالاتر بود از سن تو رویات
که می‌ گشتی به‌ دنبال شهادت

یه روز باباش
به میدون رفت
خودش حالا
میون داره
هنوز این خاک
هنوز این شهر
به دل داغ جوون داره
به دل داغ جوون داره

به‌ شوق دیدن روی تو هر روز
نگام تو کوچه‌ ها گرم عبوره
شب یلدای دوری از تو سخته
اگرچه آخرش صبح ظهوره

چه خوشحالم که می‌ بینم هنوزم
به اهل عاشقی وصلی عزیزم
تو اوج نوجوونی رفتی اما
حالا الگوی یک نسلی عزیزم
حالا الگوی یک نسلی عزیزم

یه روز باباش
به میدون رفت
خودش حالا
میون داره
هنوز این خاک
هنوز این شهر
به دل داغ جوون داره
به دل داغ جوون داره