ماتم خورشید

خون بباريد همه ماه گرفت
وسعت آينه را آه گرفت

آسمان در غم خورشيد گريست
شهر در ماتم خورشيد گريست

شوري از عمق زمين برپا شد
چشم بيدار فلك دريا شد

خون بباريد همه ماه گرفت
وسعت آينه را آه گرفت

داغ هفتاد و دو خورشيد جمال
دل ما كرده ز خون مالامال

عشق منصور شد اي آينه ها
غربت نور شد اي آينه ها