محمد

محمد مقتدای اهل عالم
محمد ص مصطفی آل آدم

محمد رحمه للعالمین است
رسول آسمانی بر زمین است

دلش دریایی و خلقش خدایی
نگاه روشنش شمس الضحایی

تبر بر دوش تا بتخانه آمد
حبیب الله سرمستان محمد

خودش خاتم خدا ختم کلامش
تمام مهربانی در سلامش

نهان در گیسوانش سر اسراء
شکسته شور فریادش قفس را

امین وحی رب العالمین است
امیر و سرور روح الامین است

یتیم مکه آقای جهان شد
محمد ص سید پیغمبران شد

احسنت یا بدر العجم
لبیک یا شمس العرب
ای حسن خلقت بی بدل
ای از تو عالم در عجب

طه ی ما یس ما
ای آیه هایت دین ما

ما قاری قرآن تو
تو حافظ آیین ما

ای حسن خلقت بی بدل
ای از تو عالم در عجب

گاهی وقت ها دلم بال و پر میزنه
با گریه خونه ی یارو در میزنه

بارون مرحمت میباره رو سرم
مدیون خوبی و لطف پیغمبرم

جاری شد در رگ و قلب ما خون تو
خورشید راه ما حالا مدیون تو

مکتب عشق تو دست ما رو گرفت
برق تکبیر ما کوچه ها رو گرفت

احساس و قلب من جا مونده دستتون
ممنون از لطفتم آقای مهربون

دنبال راه تو رود ها دریا شدند
حرف های روشنت حالا معنا شدند.