مردان حق

ای خصم رنگ آمیز
ز فسون چه می جویی
این راه باطل را
به عبث چه می پویی

با آنکه می جوید
ز خدا شهادت را
از مرگ ای غافل
سخن از چه می گویی

زین جنگ بی حاصل
به جهان شدی رسوا
این ننگ را با رنگ
به ریا چه می شویی

ای درم جان خلق ایران مرد جنگل
این دلیران شرز شیران دور از ننگ اند
روز میدان ماه جولان پیش دشمن
این ؟ خواهد این ؟

شب پرستان یار شیطان اهل مکر اند
این مردان حق همه خصم نیرنگ اند

دین و داد رسم و راهشان
لطف حق تکیه گاهشان
نور عشق بر جبینشان
برق شوق در نگاهشان

آزادیم با جلال و جاه
آرامند در پناهشان
می توفند همچو آذرخش
بر خصم کینه خواهشان