نجوا

تو بینای منی من از تو کورم
تو نزدیک منی من از تو دورم

خطا دیدی عطا کردی هماره
که لطف و رحمتت کرده جسورم

دریغ از نورهای رفته از دست
امان از خانه تاریک گورم

تو گفتی توبه کن می بخشمت من
تو گفتی من کریمم من غفورم

تمام هست و بودم رحمت توست
چو در بازار حشر افتد عبورم

مبادا جرم های بی شمارم
به سر ریزند همچون مار مورم

تو دستم را بگیر از لطف و رحمت
که سر گردان میان نار و نورم

ببخشی یا نبخشی شرمسارم
بخوانی یا نخوانی در حضورم

تویی دارو تویی درمان دردم
تویی جنت تویی حور و قصورم

گرفتم پای تا سر چشم گرمدم
تو میدانی که بی نور تو کورم

منم میثم که با غم های عالم
تویی شادی تویی وجد و سرورم