وارث نور

صبحی دگر می آید ای شب زنده داران
از قله های دوردست روزگاران

از بیکران سبز اقیانوس غیبت
می آید او تا ساحل چشم انتظاران

آید به گوش از آسمان این است مهدی
خیزد خروش از تشنگان این است باران

از بیشه زاران عطرهای تازه آید
چون سرخ گل بر اسب رهوار بهاران

آهنگ میدان تا کند او باز ماند
در گرد راهش مرکب چابک سواران

آیینه آیین حق ای صبح موعود
ماییم سیمای تو را آیینه داران

دیگر قرار بیت و ماندن نیست در دل
کی می شود روشن به رویت چشم یاران